Małgorzata Minchberg

Twórczość jest dla mnie formą badania rzeczywistości, która charakteryzuje się nieuchronnością zmian i fizycznymi ograniczeniami. W intermedialnych pracach odnoszę się do uniwersalnych problemów, przemijalności materii i przestrzenności otaczającego świata. Szukam punktów stycznych kultury i natury, traktując je jako równorzędne siły twórcze. Obejmując refleksją globalne kryzysy związane z klimatem, nie powołuję całkiem nowych obiektów, a wykorzystuję to, co przynoszą okoliczności naturalne i społeczne. Dla znalezionych form szukam nowych skojarzeń – nie poprzez zakorzenione rytuały czy ślady dawnych kultur, lecz poprzez wspólnotę doświadczenia i potrzebę artystycznej interwencji.

Relacyjność sztuki i jej odbioru stanowi dla mnie sedno twórczości. Określam siebie mianem współautorki prac, ponieważ dzielę się sprawstwem ze środowiskiem naturalnym, a czasem z innymi ludźmi.

Małgorzata Minchberg - artystka wizualna, magistra rzeźby, doktora pedagogiki, kuratorka, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wykładowczyni akademicka (Intermedia, Projekty intermedialne, Badania w kulturze, Media cyfrowe w promocji kultury). Nagrodzona Impulsem Kultury (Mazowiecka Nagroda Inspiracji Kulturalnych 2021), Nagrodą EFC im. Romana Czerneckiego za najlepszy artykuł profesjonalny p.t. “Współpraca międzyśrodowiskowa: artysta w szkole” (2019) i kilkakrotnie Warszawską Nagrodą Edukacji Kulturalnej za projekty artystyczno-edukacyjne m.in. I WNEK za działania interdyscyplinarne upowszechniające sztukę wizualną wśród przeróżnych grup odbiorców (2016); za działania na rzecz polskiej neuropsychiatrii dziecięcej (projekt “Mobilart: sztuka zmiany”, 2020). Jako pracownica sztuki i wykładowczyni akademicka pisze publikacje z zakresu edukacji artystycznej, kulturalnej i muzealnej. Autorka monografii p.t. „Interdyscyplinarna edukacja przez sztukę. Budowanie środowiska estetycznego wychowania”. Zajmuje się edukacją przez sztukę skupiając się na działaniach przestrzennych.

Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (mistrzowie: Grzegorz Kowalski, Stanisław Kulon, Adam Myjak, Jerzy Stajuda), dyplom “Woda początkiem wszechrzeczy” uzyskała z wyróżnieniem w 1994 r. Przewód doktorski p.t. obroniła w Zakładzie Edukacji Medialnej APS w Warszawie w 2021 r. Uczestniczka sympozjów rzeźbiarskich i międzynarodowych rezydencji artystycznych.

 

WAŻNE WYDARZENIA ARTYSTYCZNE

  • 2026 – „Z natury rzeczy samej”, Galeria Jednostka, wystawa w Muzeum Ziemi PAN w ramach Warsaw Gallery Weekend 2026

  • 2025 – „1,2,3,4… Ile mamy jeszcze czasu?”, prezentacja instalacji rzeźbiarskiej i performatywny udział w wydarzeniu „Cienie Antropocenu”, Warszawa

  • 2025 – „Sit at the Table”, wystawa zbiorowa w Galerii Cysterna, FBUAL, Lizbona

  • 2025 – „Troska”, kuratorka wystawy intermedialnych prac studenckich, DK Kadr, Warszawa

  • 2024 – „Fantazja o carbonie”, wystawa autorska, Mazowiecki Instytut Kultury, Warszawa

  • 2024 – „Sit at the Table”, rezydencja Play (the) Ground, Quinta da Fonte, Lizbona

  • 2024 – „Krzyżówka”, projekt artystyczno-badawczy z wystawą, Galeria APS, Warszawa

  • 2024 – Projekt i budowa własnej pracowni artystycznej, Warszawa

  • 2023 – „Adam, don’t explain me the World”, Artywizm Camp 2023, Budapeszt

  • 2022 – „Pokój nauczycielski”, Galeria APS, Warszawa

  • 2019 – Kongres Rzeźby z Wikliny, praca „Dar stolicy dla stolicy wikliniarstwa polskiego”, realizacja w przestrzeni miasta, Rudnik nad Sanem

  • 2009 – „Woda materiałem rzeźbiarskim”, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2009) w ramach Sympozjum Rzeźby (Kielce 2009)

  • 2000 – „Syndrom milenijnego przełomu”, Galeria XXI, Warszawa

  • 1996 – „Aids i ja”, wystawa zbiorowa Kowalni, Galeria Arsenał Gdańsk, Galeria a.r. Płock (1997), Bydgoszcz (1997); w 2022 praca została opisana w nagrodzonej przez Zachętę rozprawie doktorskiej Luizy Kempińskiej

  • 1995 – „Początkiem wszechrzeczy jest woda”, wystawa autorska, Galeria Żak, Gdańsk

  • 1995 – „Przemiany”, Manchester School of Art & Design, Manchester

  • 1995 – „My i… Najlepsze dyplomy 1994/95”, Galeria El, Elbląg

  • 1994 – „Polska i szwedzka ceramika”, Galeria Dziekanka, Warszawa

    WYBRANE PUBLIKACJE

    1. Sztuka jako narzędzie zmiany w działaniach lokalnych instytucji kultury (2025). Warszawa: Dorożkarnia.
    2. Formalna i pozaformalna edukacja kulturalna w Polsce (2025). (w:) Sztuka uczy, pomaga, (red.) M. Janota-Bzowska, Warszawa: Wydawnictwo APS.
    3. Jak zaprojektować najlepszą wystawę dla dzieci? (2024). (w:) Katalog Dobrych Praktyk, Wrocław: Muzeum Architektury.
    4. Edukacja twórczego doświadczenia, czyli o edukacji przestrzennej w praktyce szkolnej (2024). (monografia cyfrowa), Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji.
    5. Sport i sztuka. Interdyscyplinarny dialog w/dla edukacji (2023). (w:) Słowo i obraz, Polski Komitet Olimpijski, Warszawa: Edukacja Olimpijska.
    6. Interdyscyplinarna edukacja przez sztukę. Budowanie środowiska estetycznego wychowania (2022). Warszawa: Wydawnictwo APS (monografia, 120 pkt.).
    7. Współczesny dialog edukacji i sztuki (2022). (w:) Meritum – Mazowiecki Kwartalnik Edukacyjny, 3 (66) 2022 (artykuł otwierający numer).
    8. Współczesna sztuka edukacji w pracy wychowawczej w MOW-ach i MOS-ach (2021). (w:) Innowacyjne metody pracy z wychowankiem MOS/MOW: sztuka współczesna, Warszawa: Narodowa Galeria Sztuki Zachęta, Ośrodek Rozwoju Edukacji (publikacja cyfrowa).
    9. I can, I am able to, I understand – Creative Education in Museum (2020). (w:) MUSEOTHERAPY How Does It Work? Museum as a Place of Therapy, (red.) R. Kotowski, E. B. Zybert, Kielce: Muzeum Narodowe w Kielcach (20 pkt.).
    10. Jak założenia nowoczesnej edukacji mogą być realizowane w muzeum? Cyfrowa edukacja w polskich muzeach w odpowiedzi na (nie)uczestnictwo w kulturze (2020). (w:) Edukacja w muzeach i instytucjach kultury – aktualnie, (red.) M. Szeląg, Warszawa: Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, Forum Edukatorów Muzealnych, s. 83–116 (20 pkt.).
    11. Współpraca międzyśrodowiskowa: artysta w szkole (2018). (w:) Edukacyjna analiza transakcyjna, Częstochowa, s. 221–232 (I Nagroda EFC, 70 pkt.).